Hijsbewijs

Hij is helemaal niet op vakantie. Hij schreef dat wel, maar het is niet zo. Hij volgt een opleiding tot kraanmachinist. Voor haar.

Ik vind het stom. En ik hem gezegd dat ik het stom vind. Dat vind ik dan ook weer stom, dat ik dat tegen hem zeg. Maar ik kan er niets aan doen. Het is toch stom?

Iedere ochtend klimt hij 83 meter omhoog. Met zijn thermoskan, een pakje brood en een fles om in te plassen. Als iedereen staat te schaften, blijft hij boven.

Ik heb hem gevraagd of hij echt denkt dat dit gaat werken. ‘Dat kan niet anders’, zei hij, ‘want het is een goed verhaal.’ ‘Dat zeg je iedere keer’, zei ik.

De eerste keer dat de kraan ook in de pauze draaide, vroeg de voorman over de radio wat hij dacht dat hij aan het doen was. ‘Oefenen’, antwoordde hij. De voorman stak zijn duim omhoog.

Hij loog niet, toen. Hij oefent echt. Al is het niet in het gieten van beton. Met het hijsblok schrijft hij letters, in spiegelbeeld, hoog in de lucht.

Ik twijfel er niet aan hoe dit af zal lopen: dat ik er weer moet zijn voor troost. Dit hele plan is een slecht idee. Hij zou het bij bloggen moeten houden. Maar dat wil hij niet.

Hij gelooft echt dat ze op een dag naar de kraan kijkt, en blijft kijken – ook al weet ze niet waarom. Dat ze dan de lijnen volgt die het hijsblok trekt. En plotseling leest.

Het bestaat niet waar hij op hoopt. De dingen gaan zo niet. Wie kijkt er nog omhoog? Wie ziet er een boodschap in het bewegen van een kraan?

‘Zij’, zegt hij.

‘Nee’, zeg ik. ‘Niemand. Ook zij niet. Als ze al bestaat, zit ze ’s nachts voor een raam. Seint ze eenzaam een boodschap met een lampje. Terwijl jij slaapt. En het dus niet ziet.’

.

Ik haat mezelf hierom.

Hij noemt me altijd klein maar dapper.

Hij heeft het mis.

Ik ben nietig en laf.

.

Ik wil niet zo cynisch.

En ik wil niet jaloers.

.

Ik wil dat dit goed komt.

.

Ik wil een wereld waarin mensen met hijskranen boodschappen in de lucht schrijven.

En dat er dan ook een antwoord komt.

Dat dat bestaat.

Dat dat wel bestaat.

Gewoon wel.

.

Het spijt me.

Wat ik hier schreef.

Wat ik tegen je zei.

Wie ik geworden ben.

Alles.

.

Vergeef me.

.

Ik hoop dat het goed komt.

Met haar.

En je boodschap in de lucht.

Geef niet op.

Geef nooit op.

.

Veel liefs,

Fabiola.