De konijnen ’s nachts

’s Nachts mamma, ’s nachts komen de konijnen. Ze belagen de gebouwen, dus ik moet op ze jagen, maar ze zijn met veel. Overal waar ik kijk: konijnen. Ik weet niet of je het je kan voorstellen, al die vachtjes, die neusjes, die afschuwelijke oogjes. Ik schiet op ze zolang ik kan, maar het helpt niet moeder. Ze huppen, snuffen en knagen en er komen er steeds meer. En dan, zo gaat het altijd, zijn mijn kogels op en is het man tegen konijn. Ik schop ze tegen hun kopjes, klauw in hun oogjes, bijt in hun nekjes. Konijnenbloed, afgescheurde pootjes en krakende botjes. Afgelopen nacht rukten ze weer op, ze knaagden aan de Kruittoren. Maar ik heb het gered mamma. Ik heb het gered, hij staat er nog.